Gość Joanna

Lubiki... za dobry temat oczywiście (?)

Promowane odpowiedzi

Gość Joanna

https://watchtower-forum.pl/topic/6887-warwick-budowane-na-ekologicznej-bombie-czyli-jak-jehowa-nie-blogoslawi-towarzystwu-straznica/?p=351145

 

 

Ciekawostka (?) i... "Z doniesien prasowych wynika ze Biuro Glowne w Warwick budowane jest na... terenie poprzemyslowym skazonym substancjami rakotworczymi."

 

dworowania z... dworowania z... dworowania... czy ta trójca wyartykułowana przeze  mnie, to  Was/przez was rakotwórczo nie ogłupia? ;-)

czy ten mój; hat trick nie jest czymś, do czego by Was przypadkiem zdrowo nie rekomendowało?;-)

 

 

hmmm, tylko do czego, o to jest pytanie.

 

 

Joanna.

 

 

pozdrawiam.

 

 

pozdrawiam

 

 

 

 

 

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Gość

otto katz?

 

chyba ma większe problemy w życiu i toczy walkę z czymś poważniejszym niż to forum.

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.
  • Przeglądający

    Brak zarejestrowanych użytkowników, przeglądających tę stronę.

  • Podobna zawartość

    • Gość
      Przez Gość
      Forma dialogu. Całość 1h16m. Gdyby ktoś był zainteresowany, zapraszam do obejrzenia:
      https://www.youtube.com/watch?v=HBlvm50-5_s
    • Gość
      Przez Gość
      Część pierwsza
      Witam, piszę tu z perspektywy trynitarnej o kolejnej analogii, jaką można użyć do zrozumienia dogmatu Boga-Trójcy. W pierwszej chwili chciałbym tu podać motywację szukania takiej analogii. Otóż kilka lat temu dyskutowałem tu z niejakim Purpureusem, niestety nie było to dokładnie tutaj, lecz na podobnym forum, które jednak zostało skasowane i nie mogę sprawdzić, jak tam odpowiedziałem na jego pytanie. Przez kilka lat studiowałem nauki przyrodnicze i ścisłe i ostatnio pojawił się w mojej głowie pomysł z zakresu informatyki. Chodzi o następującą kwestię. Chrześcijanie trynitarni mówią:  jest jeden Bóg w trzech osobach. Mówimy, że Ojciec jest Bogiem, Syn jest Bogiem oraz Duch Święty jest Bogiem, a jednak nie trzech Bogów, a jeden Bóg. Mówię więc Purpureusowi: Bóg jest pewną nazwą, która ma więcej niż jeden desygnat. Tak więc o więcej niż o jednym obiekcie można orzec, że przysługuje mu nazwa Bóg, nazwa ta jednak jest co do istoty jedna. Na to Purpureus mówi, że jest przecież coś takiego jak osoba, i to też jest jedna nazwa, którą można przypisać do bardzo wielu obiektów, a jednak trynitarni chrześcijanie nie wzbraniają się przed użyciem wyrażenia "trzy osoby". Konkluduje więc Purpureus, że trynitaryzm jest niekonsekwentny, bo w przypadku Trójcy nie mówi się o trzech Bogach. Niestety, jak wspomniałem, nie pamiętam, jak odpowiedziałem na ten zarzut, bo odnośniki do dawnego forum są nieaktualne. Pomysł, który tu opiszę, jest jednak zupełnie nowy. Zanim przejdę do części informatycznej podam prosty przykład "geometryczny". Mianowicie mamy różnego rodzaju figury geometryczne: koła, trapezy, kwadraty czy trójkąty. Wszystkie te obiekty możemy określić mianem: figura geometryczna, czy jednak ktoś widział taki obiekt jak figura geometryczna?  Nie, bo "figura geometryczna" jest pojęciem abstrakcyjnym, nie posiada żadnych desygnatów. To dlaczego nie jest błędem powiedzieć, że uczniowie w szkole rysowali figury geometryczne, skoro takie obiekty nie istnieją? Jeśli kogoś razi przykład geometryczny, niech weźmie owoce: arbuzy, jabłka czy pomarańcze. O każdym można orzec, że jest owocem, nikt natomiast nie jadł czegoś takiego jak owoc, a jednak często mówimy przecież, że należy jeść owoce, sprzeczność? 
    • Gość
      Przez Gość
      Na stronie naszego zboru pojawiły się 4 wykłady broniące nauki o jednoosobowym Bogu. Nie najlepsza jakość ale da się wysłuchać. Poniżej linki:

      1. Jeden Bóg i jeden Pan - trynitaryzm. 
      http://www.krancowa.pl/userfiles/file/Jeden_Bog_i_jeden_Pan_cz1_trynitaryzm_AWisniewski_02-05-15.mp3
       
      2. Jeden Bóg i jeden Pan - konsekwencje. 
      http://www.krancowa.pl/userfiles/file/Jeden_Bog_i_jeden_Pan_cz2_konsekwencje_AWisniewski_13-06-2015.mp3
       
      3. Jeden Bóg i jeden Pan - Pan Jezus.
      http://www.krancowa.pl/userfiles/file/Jeden_Bog_i_jeden_Pan_cz3_Pan_Jezus_AWisniewski_11-07-2015.mp3
       
      4. Jeden Bóg i jeden Pan - Duch Święty.
      http://www.krancowa.pl/userfiles/file/Jeden_Bog_i_jeden_Pan_cz4_Duch_Swiety_AWisniewski_02-05-15.mp3
       
      Całość wraz z prezentacjami dostępna na stronie www.krancowa.pl w zakładce Kazania MP3. Zainteresowanych zapraszam. Jeśli ktoś ma jakieś pytania lub chciałby po prostu na ten temat porozmawiać, zapraszam na PM lub proszę o kontakt mailowy.
    • Gość
      Przez Gość
      Słowo Bóg używane w Biblii jest słowem wieloznacznym.
      W języku hebrajskim i greckim oznacza mniej więcej osobę dysponującą władzą.  
      Przykładem takiej osoby jest szanowny pan Mojżesz, o którym napisano:
       
      Wyjścia 7:1
      Toteż Jehowa rzekł do Mojżesza:
      Oto uczyniłem cię Bogiem dla faraona. Aaron zaś, twój brat, stanie się twoim prorokiem.
       
      Z kolei szersze znaczenie słowa bóg znajdziemy w Księdze Psalmów:
       
      Psalm 82:6
      Ja rzekłem:
      ‚Jesteście bogami i wszyscy jesteście synami Najwyższego.
       
      Szanowny pan Jezus tak wytłumaczył te słowa:
       
      Jana 10:34, 35 (...)Jezus im odpowiedział: „Czy w waszym Prawie nie napisano: ‚Ja rzekłem: „Jesteście bogami”’? Jeżeli nazwał ‚bogami’ tych, przeciw którym przyszło słowo Boga — a przecież Pisma nie można unieważnić (...)   Z tego tłumaczenia wynika, że bogiem można nazywać każdego, przez kogo przeszło słowo Boga. Być może miał na myśli proroków, sędziów lub innych posłańców Boga.   Z biblii dowiemy się też, że ludzie słowem Bóg mogą nazywać przedmioty martwe, które Bogami nie muszą być:   Izajasza 44:14-17
      Oto ktoś zajmuje się ścinaniem cedrów; i obiera sobie pewien gatunek drzewa, okazałego drzewa, i pozwala, by spotężniało wśród drzew lasu.
      Zasadził drzewo laurowe, a ulewny deszcz zapewnia mu wzrost.
      I służy ono człowiekowi do podtrzymywania ognia.
      Część z niego bierze on więc, żeby się ogrzać.
      Rozpala ognisko i piecze chleb. Robi także boga, żeby mu się kłaniać.
      Czyni z niego rzeźbiony wizerunek i pada przed nim na twarz.
      Połowę spala w ogniu.
      Na połowie starannie piecze mięso, które zjada; i staje się syty.
      Ogrzewa się też i mówi:
      „Ha, ogrzałem się. Widziałem blask ognia”.
      Z reszty zaś czyni sobie Boga, rzeźbiony wizerunek.
      Pada przed nim na twarz i kłania się, i modli się do niego, mówiąc:
      „Ratuj mnie, bo jesteś moim Bogiem”.  
        Przykładem takiego Boga może być złoty cielec uczyniony przez Izraelitów:   Wyjścia 32:1-4 (...)lud zobaczył, że Mojżesz długo nie schodzi z góry. Lud zebrał się więc wokół Aarona i powiedział do niego: „Wstań, uczyń nam boga, który pójdzie przed nami, bo jeśli chodzi o tego Mojżesza, męża, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej, naprawdę nie wiemy, co się z nim stało”. Na to Aaron im rzekł: „Pozdejmujcie złote kolczyki, które są w uszach waszych żon, waszych synów oraz waszych córek, i przynieście je do mnie”. I cały lud zaczął zdejmować złote kolczyki, które były w ich uszach, i przynosić je do Aarona. Wówczas wziął z ich rąk złoto i je ukształtował rylcem, i uczynił z niego lany posąg cielca. A oni poczęli mówić: „Oto twój Bóg, Izraelu, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej”.   Za Boga wzięli też Izraelici wizerunek węża uczyniony przez szanownego pana Mojżesza, który przez jakiś czas miał moc uzdrawiania kąsanych - za karę -  przez węże Izraelitów.   Liczb 21:4-9 Kiedy ciągnęli od góry Hor drogą Morza Czerwonego, by obejść ziemię Edom, dusza ludu zaczęła się męczyć wędrówką. I mówił lud przeciwko Bogu i Mojżeszowi: „Czemuż wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy pomarli na tym pustkowiu? Bo nie ma chleba ani wody, a nasza dusza obrzydziła sobie ten chleb godny wzgardy”. Toteż Jehowa posłał między lud jadowite węże i one kąsały lud, tak iż wielu z ludu Izraela umarło. W końcu lud przyszedł do Mojżesza i rzekł: „Zgrzeszyliśmy, gdyż mówiliśmy przeciwko Jehowie i przeciwko tobie. Wstaw się u Jehowy, żeby oddalił od nas te węże”. I Mojżesz zaczął się wstawiać za ludem. Wtedy Jehowa powiedział do Mojżesza: „Sporządź sobie ognistego węża i umieść go na słupie sygnałowym. A gdy ktoś zostanie ukąszony, ma na niego spojrzeć i dzięki temu pozostanie przy życiu”. Mojżesz niezwłocznie wykonał miedzianego węża i umieścił go na słupie sygnałowym; a jeśli wąż kogoś ukąsił, ten zaś utkwił wzrok w miedzianym wężu, to pozostawał przy życiu.   2 Królów 18:1, 4 (...) Ezechiasz (...)potłukł węża miedzianego, którego uczynił Mojżesz; bo aż do owych dni synowie Izraela ciągle przed nim kadzili dymem ofiarnym i zwano go miedzianym wężem-bożkiem.    Analogiczną sytuację znajdziemy w Dziejach Apostolskich, w których pisze, że chusty i fartuchy szanownego apostoła Pawła miały moc uzdrawiającą:   Dzieje 19:11, 12  (...)A Bóg dokonywał przez ręce Pawła nadzwyczajnych potężnych dzieł, tak iż nawet chusty i fartuchy przenoszono z jego ciała na niedomagających, a opuszczały ich dolegliwości i wychodziły z nich niegodziwe duchy.    Do dnia dzisiejszego w wielu kościołach nie tylko chrześcijańskich istniej kult relikwi, którym przypisuje się nadzwyczajną moc. Słowo relikwia w encyklopedii tak zdefiniowano:   Relikwie [łac.], szczątki ciał osób świętych lub przedmiotów należących do tych osób albo osób bezpośrednio z nimi związanych (np. szaty), stanowiące przedmiot czci w wielu religiach; wiara w cudotwórcze lub opiekuńcze właściwości relikwii występuje w wielu religiach (islam, prawosławie, katolicyzm); w chrześcijaństwie kult relikwii wyłonił się z oddawania czci męczennikom za wiarę; w Kościele katol. istnieje zwyczaj umieszczania relikwii w ołtarzu; w średniowieczu relikwie były często przedmiotem handlu, wymiany lub grabieży.   Relikwie te są dla wielu ludzi Bogami, dlatego, że mianem boga można nazwać każdy przedmiot kultu, ponieważ osoba oddająca mu cześć uważa go za coś potężniejszego od siebie i otacza nabożnym szacunkiem.    Jedną z najbardziej rozpowszechnionych relikwii jest krzyż, do którego nawet się ludzie modlą jak do Boga, czyniąc go Bogiem:   O Krzyżu święty, na którym Chrystus Pan był ukrzyżowany, oto ja, nędzny grzesznik, do stóp Twoich upadam i całując Twe święte Drzewo, obciążone drogim skarbem ciała Zbawiciela mojego, przyciskam Cię do niegodnych ust moich, powtarzam stokrotnie: bądź uczczony, bądź uwielbiony, o Krzyżu święty, Krzyżu najdroższy Jezusa Chrystusa. Drzewo Twe twarde słodkie wydaje owoce i woń z niczym nie porównaną.  Tyś ozdobione kwiatami cnót wszystkich.  O Krzyżu święty, zakładzie zbawienia naszego.  Tobie się słuszna cześć od nas należy. Ty uzdrawiasz choroby duszy i ciała.  Ty sprawiedliwym niebo otwierasz.  Ty grzesznikom przebaczenie wyjednujesz.  O Krzyżu święty! Drzewo Twe ozdobniejsze nad wszystkie cedry, Krzyżu świetniejszy nad wszystkie blaski świata, jedynie godny naszej czci i miłości, bądź uwielbiony, bądź pochwalony po wszystkie wieki.  Nie odrzucaj nas, biednych grzeszników, którzy się do Ciebie ze skruszonym sercem i pewną ufnością uciekamy. Bądź naszym przewodnikiem w życiu, bądź światłem naszym w ciemnościach, pociechą w utrapieniach, osłodą i podporą w smutkach.  W godzinie śmierci wzmacniaj naszą wiarę, budź w nas nadzieję i rozpalaj miłość Bożą, abyśmy ożywieni tymi cnotami, pragnęli połączyć się z Panem naszym Jezusem Chrystusem, który na Tobie zawieszony umarł z miłości ku nam.  O Krzyżu święty! U stóp Twoich składam duszę moją, serce moje, wszystkie myśli moje, a spoglądając na Jezusa Chrystusa na Tobie zawieszonego, na Maryję pod Tobą stojącą, łaczę moje cierpienia.  O Krzyżu święty! Zbaw mnie, zbaw wszystkich miłych mojemu sercu, zbaw przyjaciół i nieprzyjaciół moich, ochraniaj nasz Kościół święty, ochraniaj nas od powietrza, ognia i wojny. Spraw to swoją świętą mocą.  Byśmy twoją moc wychwalali wszyscy, za Twym światłem postępowali przez całe życie i na wieki oglądali w niebie Zbawiciela Pana.  O Krzyżu święty! Krzyżu Chrystusowy! Zasłoń mnie od wszelkich niebezpieczeństw duszy i ciała i zbaw mnie na wieki. Amen.   Tego typu praktyka została w biblii potępiona:  
      Jeremiasza 10:3-5
      Bo zwyczaje ludów są tylko tchnieniem, ponieważ jest to zwykłe drzewo z lasu, które ktoś ściął, dzieło rąk rzemieślnika posługującego się dłutem.
      Upiększa się je srebrem i złotem. Przymocowują je gwoździami i młotami, żeby żaden się nie chwiał.
      Są jak strach na wróble w polu ogórkowym i nie potrafią mówić.
      Trzeba je nosić, bo nie potrafią stawiać kroków. Nie lękaj się ich, ponieważ nie mogą sprowadzić nieszczęścia, nie są też w stanie czynić nic dobrego”.
       
      Za uczynienie sobie cielca i nazwanie go Bogiem Izraelici zostali srogo ukarani:
       
      Sura 2:53; Wyjścia 32:16-20; Sura 2:54; Wyjścia 32:26-28
      Oto daliśmy Mojżeszowi Księgę i rozróżnienie; być może, wy pójdziecie drogą prostą!   A  tablice były wykonane przez Boga, pismo zaś było pismem Bożym, wyrytym na tych tablicach. I  Jozue usłyszał zgiełk ludu, gdyż wydawali okrzyki, i  odezwał się do Mojżesza: „W obozie rozlega się zgiełk bitewny”. On zaś rzekł: „Nie jest to głos śpiewu z  powodu potężnego czynu i  nie jest to głos śpiewu z  powodu klęski; słyszę głos innego śpiewu”. Gdy więc zbliżył się do obozu i  zobaczył cielca oraz tańce, Mojżesz zapłonął gniewem i  natychmiast wyrzucił tablice ze swych rąk, i  roztrzaskał je u stóp góry. Potem wziął cielca, którego uczynili, i  spalił go w  ogniu, i  starł go na proch, po czym go rozsypał na powierzchnię wód i  kazał to pić synom Izraela i powiedział Mojżesz do swego ludu: "O ludu mój! Wyrządziliście niesprawiedliwość sami sobie, wybierając cielca. Nawróćcie się więc do waszego Stwórcy, i zabijajcie się! Tak będzie dla was lepiej w obliczu waszego Stwórcy, i On się ku wam nawróci. Zaprawdę, On jest Przebaczający, Litościwy!"   Wówczas Mojżesz stanął w  bramie obozu i  rzekł: „Kto jest po stronie Jehowy? Do mnie!” I zaczęli się przy nim zbierać wszyscy synowie Lewiego. Powiedział więc do nich: „Oto, co rzekł Jehowa, Bóg Izraela: ‚Niech każdy z  was przypasze miecz do swego boku. Przejdźcie i  wróćcie od bramy do bramy w  obozie, i  zabijcie — każdy swego brata i  każdy swego bliźniego, i  każdy swego najbliższego znajomego’”. I synowie Lewiego zaczęli czynić to, co powiedział Mojżesz, tak iż w  owym dniu padło z  ludu około trzech tysięcy mężczyzn.   Z powyższych wersetów można wyciągnąć wniosek, że chrześcijanie i inni wyznawcy Boga biblii powinni zachowywać wielką ostrożność podczas używania słowa Bóg.   Proszę przejdźmy do proroctwa biblijnego, z którego dowiadujemy się, że narodzi się się dziecko, które zostanie nazwane potężnym Bogiem.   Izajasza 9:6 (...)Bo narodziło się nam dziecko, syn został nam dany; a na jego barkach spocznie władza książęca. I będą go zwać imieniem Cudowny Doradca, Potężny Bóg, Wiekuisty Ojciec, Książę Pokoju.   Chrześcijanie zazwyczaj utożsamiają te proroctwo z narodzinami szanownego pana Jezusa, który przez swojego ucznia został również nazwany Bogiem:   Jana 20:28, 29 (...) Tomasz rzekł do niego: „Mój Pan i mój Bóg!” Jezus mu powiedział: „Czy uwierzyłeś dlatego, że mnie ujrzałeś? Szczęśliwi, którzy nie widzą, a jednak wierzą”.   Bogami zostali nazwani również Apostołowie, którzy mieli władzę uzdrawiania:   Dzieje 14:8-13
      A w Listrze siedział pewien mężczyzna o bezwładnych nogach, który był ułomny już od łona matki i jeszcze nigdy nie chodził.
      Człowiek ten słuchał mowy Pawła, który popatrzył na niego uważnie i widząc, że ma wiarę, aby mógł być uzdrowiony, rzekł donośnym głosem:
      „Stań prosto na nogach”.
      On więc podskoczył i zaczął chodzić.
      A tłumy, ujrzawszy, co uczynił Paweł, podniosły głosy, mówiąc po likaońsku:
      „To bogowie stali się podobni do ludzi i zstąpili do nas!”
      I nazwali Barnabasa Zeusem, a Pawła Hermesem, on bowiem przodował w mowie.
      A kapłan Zeusa, którego świątynia była przed miastem, przywiódł do bram byki oraz przyniósł wieńce i chciał z tłumami złożyć ofiary.
        Proszę podsumujmy te rozważania. W biblii słowo Bóg może oznaczać: 1 Boga najwyższego:   Powtórzonego Prawa 10:17 (...)Bo Jehowa, wasz Bóg, to Bóg bogów i Pan panów, Bóg wielki, potężny i wzbudzający lęk (...)   2 Osobę obdażoną władzą:   Wyjścia 7:1
      Toteż Jehowa rzekł do Mojżesza: 
      Oto uczyniłem cię Bogiem dla faraona. Aaron zaś, twój brat, stanie się twoim prorokiem.
        3 Proroków, sędziów, posłańców Boga:   Jana 10:34, 35  (...)Jezus im odpowiedział:  „Czy w waszym Prawie nie napisano:  ‚Ja rzekłem:  „Jesteście bogami”’?  Jeżeli nazwał ‚bogami’ tych, przeciw którym przyszło słowo Boga — a przecież Pisma nie można unieważnić (...)   4 Bogami mogą być nazwani też ludzie czy przedmioty, którzy nimi nie są.   To, że ktoś w biblii został nazwany Bogiem nie oznacza, że jest Bogiem najwyższym. Złoty Cielec został nazwany Bogiem, ale nim nie był:   Wyjścia 32:1-4  (...)lud zobaczył, że Mojżesz długo nie schodzi z góry.  Lud zebrał się więc wokół Aarona i powiedział do niego:  „Wstań, uczyń nam boga, który pójdzie przed nami, bo jeśli chodzi o tego Mojżesza, męża, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej, naprawdę nie wiemy, co się z nim stało”.  Na to Aaron im rzekł:  „Pozdejmujcie złote kolczyki, które są w uszach waszych żon, waszych synów oraz waszych córek, i przynieście je do mnie”.  I cały lud zaczął zdejmować złote kolczyki, które były w ich uszach, i przynosić je do Aarona.  Wówczas wziął z ich rąk złoto i je ukształtował rylcem, i uczynił z niego lany posąg cielca.  A oni poczęli mówić:  „Oto twój Bóg, Izraelu, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej”.   Bogiem nazwano szanownego pana Pawła i jeżeli był on prorokiem czy posłańcem Boga, w pewnym sensie był bogiem, ale być może nie takim za jakiego go wzięto. Musieli prostować, tłumacząc, że są tylko ludźmi.   Dzieje 14:11-15 (...)A tłumy, ujrzawszy, co uczynił Paweł, podniosły głosy, mówiąc po likaońsku: „To bogowie stali się podobni do ludzi i zstąpili do nas!” I nazwali Barnabasa Zeusem, a Pawła Hermesem, on bowiem przodował w mowie. A kapłan Zeusa, którego świątynia była przed miastem, przywiódł do bram byki oraz przyniósł wieńce i chciał z tłumami złożyć ofiary. Usłyszawszy o tym, apostołowie Barnabas i Paweł rozdarli swe szaty wierzchnie i wpadli w tłum, wołając i mówiąc: „Mężowie, dlaczego to czynicie? My też jesteśmy ludźmi i podlegamy tym samym ułomnościom, co wy, a oznajmiamy wam dobrą nowinę, abyście się odwrócili od tych próżnych rzeczy do żywego Boga, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich jest.    Bogiem nazwany został również szanowny pan Jezus:   Jana 20:28, 29 (...)
      Tomasz rzekł do niego:  „Mój Pan i mój Bóg!”  Jezus mu powiedział:  „Czy uwierzyłeś dlatego, że mnie ujrzałeś?  Szczęśliwi, którzy nie widzą, a jednak wierzą”.   Na pewno w jednym ze znaczeń słowa Bóg w biblii szanowny pan Jezus mógł być, mianowicie prorokiem, osobą mającą władzę nad uczniami czy nad chorobami. Ale czy był Bogiem najwyższym? Moim zdaniem niekoniecznie. W tłumaczeniu Koranu są zanotowane takie słowa przypisywane szanownemu panu Jezusowi:   Sura 5:116
      I oto powiedział Bóg:
      "O Jezusie, synu Marii!
      Czy ty powiedziałeś ludziom: Bierzcie mnie i moją matkę za dwa Bóstwa, poza Bogiem?"
      On powiedział:
      Chwała Tobie!
      Nie do mnie należy mówić to, do czego nie mam prawa.
      Jeślibym ja tak powiedział, Ty przecież wiedziałbyś o tym.
      Ty wiesz, co jest w mojej duszy, a ja nie wiem, co jest w Twojej.
      Zaprawdę, Ty dobrze znasz rzeczy ukryte!
       
      To, że ktoś lub coś zostaje uznane za Boga, niekoniecznie znaczy, że w żeczywistości jest Bogiem.
       
      1 Koryntian 8:5, 6 Bo chociaż są tacy, których zwą „bogami”, czy to w niebie, czy na ziemi, jako że jest wielu „bogów” i wielu „panów”, dla nas wszakże jest jeden Bóg, Ojciec, z którego jest wszystko, a my dla niego; i jeden jest Pan, Jezus Chrystus, przez którego jest wszystko i my przez niego.   Kwestia hierarchii wielkości Boga Ojca i szanownego pana Jezusa to oddzielny temat, który został poruszony tutaj:
       
      https://watchtower-forum.pl/topic/6340-czy-szanowny-pan-jezus-jest-r%C3%B3wny-bogu-ojcu-czy-te%C5%BC-jest-m%C3%B3-podporz%C4%85dkowany/
       
      Osoby zainteresowane tym tematem serdecznie zapraszam tam do dyskusji i szczerych wypowiedzi.
       
      Proszę napiszcie co o tym myślicie?
      Ma to sens co napisałem?
      Czy udało mi się znaleźć wszystkie znaczenia słowa Bóg?
       
       
    • Gość
      Przez Gość
      Jednym z dogmatów Rzymskiego Katolicyzmu jest wiara, że Bóg Ojciec jest dokładnie takim samym Bogiem co szanowny pan Jezus - też Bóg.
       
      Świadkowie Jehowy wierzą, że Bóg Ojciec jest większym od szanownego pana Jezusa.
       
      Konflikt ten nie jest nowy. Dysputy dotyczące tego tematu datowane są na 3 wiek tak zwanej naszej ery.
      Kwestia dat stosowanych w chrześcijaństwie to osobny temat, który został poruszony tutaj:
       
      https://watchtower-forum.pl/topic/1487-kiedy-urodzi%C5%82-si%C4%99-jezus-w-kt%C3%B3rym-roku-%C5%BCyjemy/
       
      Osoby zainteresowane tym tematem serdecznie zapraszam do szczercych wypowiedzi.
       
      Proszę powróćmy myślami do tematu czy szanowny pan Jezus jest równy Bogu Ojcu i zapoznajmy się z dysputą, która odbyła się dawno, dawno temu pomiędzy chrześcijaninami:
       
      Akwilea - 3 września 381
       
      Biskup Euzebiusz odrzekł:
      Uważamy, że Syn Boży jest równy Bogu.
       
      35. Palladiusz zapytał:
      Czy Ojciec jest większy czy nie jest?
       
      Biskup Euzebiusz odpowiedział:
      Wedle Boskości Syn równy jest Ojcu.
      Masz w Ewangelii, że Żydzi go prześladowali, „ponieważ nie tylko położył kres szabatowi, ale Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu".
      Tego więc, co bezbożni prześladowcy wyznali, my wierzący nie możemy się wyprzeć.
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      A w innym miejscu masz:
      „Ten, który chociaż istniał w postaci Boga, nie uznał za zdobycz, że jest równy Bogu, lecz
      siebie samego ogołocił przyjmując postać sługi, stał się na podobieństwo ludzi, i był posłusznym aż do śmierci".
      dodał:
      Rozumiesz, że w postaci Boga jest równy? „I przyjął, mówi [Pismo], postać sługi".
      W czym więc jest mniejszy?
      Z pewnością w postaci sługi, a nie Boga.
       
      Biskup Euzebiusz powiedział:
      Tak, jak istniejąc w postaci sługi, nie był mniejszym od sługi, tak istniejąc w postaci Boga, nie mógł być mniejszym od Boga.
       
      36. Biskup Ambroży powiedział: W przeciwnym razie powiedz, że wedle Boskości Syn Boży jest mniejszy.
       
      Palladiusz odparł:
      Ojciec jest większy.
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      Wedle ciała.
       
      Palladiusz powiedział:
      „Ten, który mnie posłał większy jest ode mnie".
      Ciało zostało posłane przez Boga, czy Syn Boży?
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      Dziś mamy pewność, że fałszujecie Boskie pisma. Tak bowiem napisano:
      „Pokój mój daję wam, pokój mój zostawiam wam, niech się nie trwoży serce wasze, nie tak jak ten świat daje. Ja wam daję. Gdybyście mnie miłowali, cieszylibyście się, że powiedziałem:
      «Idę do Ojca», ponieważ Ojciec większy jest ode mnie".
      Nie powiedział:
      «Ten, który mnie posłał większy jest ode mnie».
       
      Palladiusz odrzekł:
      Ojciec jest większy.
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      Niech będzie wyklęty ten, który coś dodaje lub ujmuje z Bożych pism.
       
      Wszyscy biskupi rzekli:
      Niech będzie wyklęty.
       
      37. Palladiusz powiedział:
      Ojciec jest większy od Syna.
       
      Biskup Ambroży odparł:
      Wedle ciała Syn jest mniejszy od Ojca, wedle Bóstwa jest równy Ojcu.
      Czytamy, że Syn Boży jest równy Ojcu, o czym świadczą dostarczone już przykłady.
      Czemu zaś się dziwisz, że wedle ciała jest mniejszy, skoro powiedział, że jest sługą, skoro powiedział, że jest kamieniem, skoro powiedział, że jest robakiem, skoro powiedział, że jest mniejszy od aniołów, ponieważ napisano:
      „Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów".
       
      Palladiusz powiedział:
      Widzę, że bezbożnie twierdzicie. Bez audytorów wam nie odpowiemy.
       
      Biskup Sabinus powiedział:
      Nikt nie pyta o opinię tego, kto już w niezliczonych wypowiedziach bluźnił.
       
      Palladiusz powiedział:
      Warn nie odpowiadamy.
       
      38. Biskup Sabinus powiedział:
      Przez wszystkich został już potępiony Palladiusz. Bluźnierstwa Ariusza są dużo mniejsze niż Palladiusza. A skoro Palladiusz wstał i chciał odejść, dodał:
      Dlatego Palladiusz wstaje, ponieważ w wyraźnych świadectwach Pism dostrzega, że powinien dać się przekonać, tak jak już został przekonany.
      Wie bowiem, że przeczytano, iż wedle Bóstwa Syn jest równy Ojcu. Niech jednak przyjmie, że wedle Boskości Syn Boży nie ma nad sobą nikogo większego.
      Napisano:
      „Gdy Bóg przysięgał Abrahamowi, ponieważ nie miał nikogo innego większego, na kogo mógłby przysiąc, przysiągł na samego siebie.
      Widzisz więc, że napisano, iż nie ma nikogo innego większego, na kogo mógłby przysiąc. Syn zaś jest tym, o którym się mówi, że sam zjawił się Abrahamowi, gdyż powiada:
      „Abraham widział mój dzień i się ucieszył.
       
      Palladiusz odrzekł:
      Ojciec jest większy.
       
      Biskup Euzebiusz powiedział:
      Kiedy mówiło się o Nim jako o Bogu nie było większego od Niego, kiedy mówiło się o Nim jako o człowieku, był większy.
       
      39. Palladiusz odparł:
      Ojciec wydał na świat Syna, Ojciec posłał Syna.
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      Niech będzie wyklęty, kto zaprzecza, że wedle Bóstwa Syn jest równy Ojcu.
      Wszyscy biskupi rzekli:
      Niech będzie wyklęty.
       
      Palladiusz rzekł:
      Syn podlega Ojcu, Syn zachowuje nakazy Ojca.
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      Podlega w porządku ciała. Zresztą i sam pamiętasz, że przeczytałeś:
      „Nikt nie przychodzi do mnie, jeśli Ojciec go nie pociągnie".
       
      Biskup Sabinus powiedział:
      Niech powie czy podlega Ojcu wedle Bóstwa, czy wedle wcielenia.
       
      40. Palladiusz odrzekł:
      Ojciec więc jest większy.
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      A w innym miejscu zostało napisane:
      „Wiemy jest Bóg, przez którego zostaliście wezwani do jedności z jego Synem".
      Ja mówię, że Ojciec jest większy nie wedle Boskości, ale dlatego, iż Syn Boży przyjął ciało.
       
      Palladiusz zapytał:
      Czymże w istocie jest porównanie, którym posłużył się Syn Boży?
      Czyż ciało może powiedzieć:
      „Bóg jest większy ode mnie"?
      Czy ciało przemawiało czy Bóstwo, ponieważ tam stało się ono ciałem?
       
      Biskup Ambroży odpowiedział:
      Ciało bez duszy jest nieme.
       
      Biskup Euzebiusz powiedział:
      Bóg przemawiał w ciele i wedle ciała, gdy mówił: „
      Dlaczego prześladujecie mnie, człowieka?"
      Kto to powiedział?
       
      Palladiusz odrzekł:
      Syn Boży.
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      Syn Boży jest więc Bogiem wedle Bóstwa i człowiekiem wedle ciała.
       
      Palladiusz odpowiedział:
      Przyjął ciało.
       
      Biskup Euzebiusz powiedział:
      A więc posługiwał się ludzkimi słowami.
       
      Palladiusz odpowiedział:
      Przyjął ludzkie ciało.
       
      41. Biskup Ambroży powiedział:
      Niech powie, co powiedział Apostoł, że [syn Boży] jest podległy nie wedle Bóstwa, lecz wedle ciała; napisano bowiem:
      „Uniżył samego siebie stając się posłusznym aż do śmierci".
      W czym więc doświadczył śmierci?
       
      Palladiusz odparł:
      W tym, że się uniżył.
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      Nie Bóstwo, lecz ciało zostało poniżone i podporządkowane. dodał:
      Czy dobrze powiedział Ariusz, że jest „stworzeniem doskonałym", czy źle powiedział?
       
      Palladiusz odrzekł:
      Ja tobie nie odpowiem, ponieważ nie masz odpowiedniej władzy...
       
      Koniec dysputy.
       
      Proszę zapoznajmy się teraz z wersetami, na które zazwyczaj powołują się zwolennicy dwóch różnych opcji dotyczących zwierzcnictwa.
      Zwolennicy równości szanownego pana Jezusa i Boga Ojca mają obecnie przede wszystkim jeden werset na poparcie swojej doktryny:
       
      Jana 10:30  (...)Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.   Napisałem obecnie, bo kiedyś tak nie było. Jeszcze niedawno w kościołach był czytany werset, który zniknął ze współczesnych biblii. Proszę przypomnijmy go sobie:   Nowy Testament
      Przekład Księdza Jakuba Wujka wydanie trzecie
      Komentarz Ks. Dr. Antoni Szlagowski Profesor Uniwersytetu Warszawskiego
      Wydawnictwo Księży Jezuitów Kraków 1923 rok
       
      1 Jana 5:7,8
      7 Albowiem trzej są, którzy świadectwo dają na niebie: Ojciec, Słowo i Duch święty, a ci trzej jedno są.
      8 A trzej są, którzy świadectwo dają na ziemi: duch i woda i krew, a ci trzej jedno są.
       
      Komentarz:
      7 Trzej są. Trzy Osoby Trójcy Św. Na niebie dają świadectwo Chrystusowi, że on jest Mesjaszem i Synem Bożym. Kościół Św. Czyta te słowa w niedzielę Przewodnią podczas Mszy Św.
       
      Nowy Testament
      Z języka greckiego na nowo przełożony i z tłumaczeniem polskiem z roku 1632 porównany.
      Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne 1934 rok Drukarnia Warszawa
       
      1 Jana 5:7,8
      7 Albowiem trzej są, którzy świadczą na niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.
      8 A trzy są, które świadczą na ziemi: Duch i woda i krew, a te trzy ku jednemu są.
       
      Nowy Testament Przekład z Wulgaty KS Eugeniusz Dąbrowski – Doktor Świętej Teologii, Doktor Nauk Biblijnych Wydawnictwo PAX 1949 rok.
       
      1 Jana 5:7,8
      7 Albowiem Trójca wydaje świadectwo na niebie: Ojciec, Syn i Duch Święty, a Trójca ta jednym jest.
      8 I Trójca wydaje świadectwo na ziemi: duch, woda i krew, a Trójca ta jednym jest.
       
      Nowy Testament
      Tłumaczył z Języka Greckiego Ks. Prof. Dr Seweryn Kowalski
      Wydawnictwo PAX 1956 rok.
       
      1 Jana 5:7,8
      7 Tak to trzej dają świadectwo (w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej są jednością. I trzej są, którzy świadectwo dają na ziemi):
      8 Duch, woda i krew, a ci trzej tworzą jedność.
       
      Przypis do nawiasu:
      Słowa ujęte w nawias znajdują się również w niektórych kodeksach greckich.
       
      Biblia Tysiąclecia Wydanie Drugie Wydawnictwo Pallottinum Poznań Warszawa 1971 rok.
       
      1 Jana 5:7,8
      7 Trzej bowiem dają świadectwo:
      8 Duch, woda i krew, a ci trzej w jedno się łączą.
       
      Komentarz do wersetu siódmego:
      Wiersz 7 jest uzupełniony w Wlg: „ W niebie Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej są jednością. I trzej są, którzy dają świadectwo na ziemi”. Słów tych (tzw. Comma Johhaneum) brak w najstarszych rkp gr. i w najstarszych przekładach. Nie spotykamy ich również w ważniejszych kodeksach Wlg. Prawdopodobnie stanowiły one marginesową glosę, później w niektórych kodeksach włączoną do tekstu.
       
      Nie wiem kto stał za wprowadzeniem czy też usunięciem tego wersetu do biblii, ale niewątpliwie akcja jego wprowadzenia i usunięcia była wielka. 
      Pojawił się i zniknął z wielu tłumaczeń łacińskich, narodowych jak i kodeksów greckich uważanych za orginalny tekst Nowego Testamentu.
      Animatorzy tego przedsięwzięcia nie bali się nawet przekleństwa:
       
      Biskup Ambroży powiedział:
      Niech będzie wyklęty ten, który coś dodaje lub ujmuje z Bożych pism.
       
      Wszyscy biskupi rzekli:
      Niech będzie wyklęty.
        Proszę powróćmy do naszych rozważań. Zwolennicy wyższości Boga Ojca mają do dyspozycji więcej wersetów. Przedstawię te najczęściej używane:   1 Koryntian 15:27, 28  (...)Albowiem Bóg „podporządkował wszystko pod jego stopy”. Ale gdy mówi, iż ‛wszystko zostało podporządkowane’, jest oczywiste, że z wyjątkiem tego, który mu wszystko podporządkował. A gdy już wszystko będzie mu podporządkowane, wtedy również sam Syn podporządkuje się temu, który mu wszystko podporządkował, tak by Bóg był wszystkim dla każdego.   Mateusza 24:36  (...)O dniu owym i godzinie nie wie nikt — ani aniołowie niebios, ani Syn, tylko sam Ojciec.   Jana 6:44  (...)Nikt nie może przyjść do mnie, jeżeli Ojciec, który mnie posłał, go nie pociągnie; a ja go wskrzeszę w dniu ostatnim.    Jana 13:16  (...)Zaprawdę, zaprawdę wam mówię: Niewolnik nie jest większy od swego pana ani posłany nie jest większy od tego, który go posłał.   Jana 14:28  (...)Gdybyście mnie miłowali, radowalibyście się, że idę do Ojca, gdyż Ojciec jest większy niż ja(...)   1 Koryntian 11:3  (...)Ale chcę, byście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, a głową kobiety jest mężczyzna, a głową Chrystusa jest Bóg.    Widzimy, że arsenał opcji, że szanowny pan Jezus jest niższy od Boga Ojca jest większy.
      Szczególnie werset z listu do Koryntian jest mocny bo dotyczy szanownego pana Jezusa będącego podobno już w niebie u Ojca.
       
      Dzieje 7:55  (...)On zaś, będąc pełen ducha świętego, wpatrzył się w niebo i ujrzał chwałę Bożą oraz Jezusa stojącego po prawicy Boga,    Proszę napiszcie co o tym myślicie? Czy Bóg jest większy od szanownego pana Jezusa, czy też są oni sobie równi absolutnie pod każdym względem?